Ana Sayfa Yurt Geri dönüş planı yapan işçiler yaşadıklarını anlattı

Geri dönüş planı yapan işçiler yaşadıklarını anlattı

Türkiye’den çalışmak için ülkemize gelen işçilerin önemli bir kısmı “artık bu ülkenin cazibesi kalmadı” deyip geri dönmeye başladı. Adada kalanların bir kısmı da geri dönüş için hazırlık yaptıklarını söylüyor.

Giriş Tarihi: 4 Aralık 2012 Salı 08:37
Geri dönüş planı yapan işçiler yaşadıklarını anlattı

KIBRIS’ın konuştuğu çok sayıda Türkiyeli işçi, onlarca arkadaşlarının geri dönüş yaptığına değinirken, “geçmişte her şey çok daha iyiydi. Ama şimdi hem iş yok, hem ücretler yetersiz, hem de yiyecek fiyatları çok pahalı” diyor.

 

Çalışanlar, Kıbrıs’ın eskiden yabancı işçiler için cazibe merkezi olduğunu ancak, artık durumun değiştiğini dile getirdi.


Eskiden çalışma şartlarının daha iyi olduğuna dikkat çeken çalışanlar, çalışma saatlerinin artmasıyla beraber kazandıkları maaşın da azaldığına vurgu yaptı.


Ev kiralarının arttığını ancak, alım güçlerinin azaldığını belirten çalışanlar, Türkiye’deki hayat şartlarının daha iyi duruma gelmesi nedeniyle artık ülkelerine geri dönmeyi düşündüklerini kaydetti.


Kıbrıs’ın eskiden sessiz ve sakin olduğunu anlatan çalışanlar, suç oranlarının giderek arttığına da değindi.


Çalışanlar, özel sektörde geçmişte iş adabı olduğundan bahsetti ancak, kaçak olarak çalışmak isteyenlerden dolayı çalışma şartlarının ağırlaştığını ifade etti.


İşçiler, son 10 yıl içerisinde aldıkları maaşın arttığını, ancak günümüzde daha yüksek ücretlere rağmen pahalılık nedeniyle alım gücünün çok düştüğünü kaydetti.


Bir işçi, “Eskiden tek maaş ile eşim, ben ve çocuğum geçiniyorduk şimdi geçinemiyoruz” derken, bir diğeri, “Tek kişi çalışıp aileme bakabiliyordum; yaşam standardı daha iyiydi, günde 8 saat çalışıp geriye kalan zamanda dinlenip aileme vakit ayırabiliyordum” diye konuştu.


Bir diğer işçi ise “5 yıldır aynı maaşla çalışıyorum lakin ev kirası arttı, her şeye zam geldi, bir türlü maaşlara zam gelmiyor” dedi.

 

Ne dediler?

 


Mincho Minchev (Gişe görevlisi)


“Bulgaristan’dan çalışmak için 7 yıl önce geldim. İlk geldiğimde iş imkanları daha çoktu. Alım gücü daha iyiydi ve rahat bir hayat sürerdim.  Kazandığım parayı artırıp, ilerisi için biriktirebilirdim. Son dönemde herşey zamlandı. Son 3 senede ise hem hayat zorlaştı, hem de suç oranları arttı.”

 

Hasan Variş (Garson)


“Çalışmak için 28 yıl önce geldim. O dönemler hem çalışma şartları daha iyiydi, hem de daha çok para kazanırdık. Sosyal hayatımız daha iyiydi, yer içer gezerdik, üstüne para bile biriktirirdik. İnsanlar yardımseverdi ve arkadaşlık daha iyiydi. Buradaki hayat şartlarının kötüye gitmesi, Türkiye’de ise iyileşmesi nedeniyle tanıdığım en az 250 kişi ülkesine geri döndü. 3-5 yıl sonra çalışanların büyük bir kısmı Nijeryalı ve Bangladeşli olacak. Ben Kıbrıs’ta çalışarak büyüdüm ama artık geri dönmeyi düşünmeye başladım.”

 

Ali Osman (Garson)


“Kıbrıs’ta 20 yıldan beridir çalışıyorum. İlk zamanlar çalışma şartları daha rahattı. Kaçak çalışan yoktu. Turist hem daha çoktu, hem de daha kaliteliydi. Önce turist kalitesi düştü, sonra aldığımız maaş ve tipsler azaldı, çalışma saatleri ise arttı. Alım gücü ise azalmasına rağmen ev kiraları arttı. Yaşam kalitesi giderek düşüyor ve burada yaşamak zorlaşıyor. Memleketim Denizli’ye geri dönmeyi düşünüyorum. Suç oranlarında da ciddi oranda artış var.”

 

Mahmut Toçeken (Biletçi)


“Hatay’dan 17 yıl önce çalışmak için geldim. Eskiden de uzun saatler çalışırdık ancak hakkımızı alırdık. Girne Limanı’nda işler 3 yıldan beridir kötü gidiyor. Aldığımız maaş bize yetmiyor, ayın sonunu borçlanarak geçiriyoruz. Yaşam şartları artık çok zor. Herşey pahalı oldu. Suç oranlarında da artış var. Türkiye’de hayat standartları yükseldiği için Kıbrıs’tan ayrılmayı düşünmeye başladım.”

 

Fikret Sağnak (Şoför)


“Kıbrıs’a 19 yıl önce çalışmak için geldim ve o tarihten beridir aynı firmada çalışırım. İlk geldiğim yıllarda Girne çok sakin ve sessizdi. Gürültü yoktu. Buradaki nüfusun artmasıyla suç olayları ve çalışma saatleri de arttı. Alım gücü hergeçen gün azalıyor, ekonomik sıkıntılar ise artıyor. Emekli olmama az kaldı ve ülkeme geri dönmek isterim ancak, çocuklarım burada yetiştiği için memleketime geri dönmeyi şimdilik düşünmüyorum.”

 

Kader Ateş (Şoför)


“Kıbrıs’a 26 yıl önce inşaatta çalışmak için geldim.  O dönem özel sektörde iş adabı vardı. Herkes anlaştığı maaşını alır ve en fazla 8 saat çalışırdı. Cumartesi günü ise öğlene kadar çalışırdık. Fazla mesai yapıldığında işçiye ek mesai ücreti verilirdi. Asgari ücret ne ise o verilirdi. Kaçak çalışmak isteyenlerden dolayı şimdi maaşlar tam olarak verilmiyor. Eskiden aldığımız maaşla rahat geçinirdik ve para biriktirirdik. Şimdi ise ev kiraları arttı, çalışma saatleri arttı ancak alım gücü azaldı. Poliste silah yoktu. Kapı pencere açık uyurduk. Çocuklarım burada doğup büyüdüğü için geri dönmek zor geliyor.

 

Murat Kara (Şoför)


“Ben 1990 yılından beri burada yaşıyorum. Ankara’dan geldim. Şu an şoför olarak çalışıyorum. Eski dönemler ile şimdiki dönemi kıyaslayacak olursak deyim yerinde ise buradan Türkiye’ye kadar fark var. Her şeyde yüzde yüz değişiklik var. Eskiden iş olanakları daha fazlaydı, iş bulma sıkıntım yoktu. İşler düştü, ekonomik sıkıntılardan dolayı Kıbrıslı-Türkiyeli ayrımı yapılmaya başlandı. Maaşlar yükseldi ama alım gücü düştü. Her şey pahalı olmaya başladı, ekonomik sıkıntılar arttı. Geçmişte hayat daha iyiydi, ayrımsız her konuda hayat daha iyiydi. Eskiden ev kiraları TL ve Sterlin üzerindendi ama aldığın maaş seni rahat geçindiriyordu, kiralar ucuzdu.  Ev sıkıntısı vardı şimdi daha fazla olmaya başladı.


Eskiden tek maaş ile eşim, ben ve çocuğum geçiniyorduk şimdi geçinemiyoruz. Önceleri para birikimi yapıyorduk fakat şimdi ev kirası, elektrik, su, telefon faturası derken maaşımız zar zor yetişiyor. Türkiye’ye dönmeyi düşünüyorum, bunun için de sigortamın dolmasını, emekli olmayı bekliyorum. Eğer bu sıkıntılar devam ederse Türkiye’ye dönerim zaten birçok arkadaşım gitti ve bazıları da gitmeyi planlıyor. Böyle devam ederse ben de en kısa zamanda gideceğim” dedi.

 

Abdülselim Geçen (Şoför)


“Ben 14 yıldır bu adadayım. İlk geldiğimiz zaman ile şimdiki dönem arasında iş bakımından, geçim bakımından, maaş bakımından çok fark var. Maaş farkı çok, ben 1998’de şimdi aldığım maaşın 3,5 katını alıyordum. Şimdi şoförlük yapıyorum o zamanlar asıl mesleğim olan plastik kapı pencere ustasıydım.


O dönemlerde geçim daha kolaydı, tek kişi çalışıp aileme bakabiliyordum. Yaşam standardı daha iyiydi, günde 8 saat çalışıp geriye kalan zamanda dinlenip aileme vakit ayırabiliyordum. Eskiden kiralar daha uygundu, şimdi çok pahalı ve evlerde kimse kalmıyor.


İlk geldiğim dönemlerde biraz birikimim vardı biraz da çalışıp burada biriktirdim ve market aldım. Zamanla geçim sıkıntısı nedeniyle marketimi satmak zorunda kaldım, ailemi Türkiye’ye gönderdim ve şimdi onları geçindirecek parayı gönderemez oldum. Beni buraya bağlayan şey sigorta, birçok arkadaşım Türkiye’ye geri döndü.”

 

Halit Çalışkan (İşçi)


“2004 yılından beri, yani 8 yıldır Kıbrıs’ta yaşıyorum. Geldiğim dönem ile şimdiki hayat şartları arasında çok fark var. Ben 5 yıldır aynı maaşla çalışıyorum lakin ev kirası arttı, her şeye zam geldi, bir türlü maaşlara zam gelmiyor.


2004-2006 yılları arasında para biriktirip araba almıştım borçtan dolayı satmak zorunda kaldım. Bekâr olduğum için 3 arkadaş birlikte ev tuttuk, ev kiraları çok fazla tek başıma ev tutacak durumum yok.


Çalıştığım işyerinde bir ay içinde 2 arkadaşım Türkiye’ye döndü, ben bu kış dönebilirim. Orada 800 TL maaş ile daha iyi geçinebileceklerini düşündüler.”

 

Erol Gündüz (Pazarlamacı)


“Ben 2005 yılı sonu geldim yani 7 yıl oldu. İlk geldiğim zaman daha çok insan vardı. Şu an iş potansiyeli olarak yüzde 70’lik bir düşüş söz konusudur. Daha önceleri Lefkoşa kahvehanelerinde oturacak yer bulamazdınız. Benim maaşım arttı ama tüketim de arttı.  Eskiden bir memur 3 bin TL alıyordu ve 1,5 liraya benzin alıyordu. Şimdi memur aynı maaşı alıyor fakat benzin fiyatları arttı, doğal olarak da insanların alım gücü düştü.


Ben pazarlamacı olarak çalışıyorum önceleri satışlar iyiydi şimdi ise verdiğimiz malların taksitlerini alamaz olduk.  Birçok arkadaşım Türkiye’ye gitti ben de bu yılsonu dönmeyi düşünüyorum. Türkiye’de yaşayanların durumları bizden daha iyi görünüyor. Son söz olarak ‘Kıbrıs’ta hayat bitti’ diyorum.”

 

Ömer Çubuk (İşçi):


“Kıbrıs’a Diyarbakır’dan çalışmak için ilk kez 1993 yılında geldim. Eskiden çalışma izni gerekmediğinden dolayı ülkede sürekli kalırdık ancak son yıllarda iş bitince geri dönmek zorunda kalıyoruz. Bu yıl iş vardı diye geldik, bir sonraki sefere geri gelecek miyiz bilmiyorum. İş durumuna göre hareket edeceğiz.”

 

Yüksel Çubuk (İşçi):


“Kıbrıs’a çalışmak için sürekli gelip gidiyoruz. Eskiden iş olanakları daha fazlaydı. Kıbrıs’ta daha uzun süre kalırdık,  daha az çalışırdık ve daha fazla kazanırdık. Günümüzde ise işler değişti. İşlerin azalmasından dolayı, çalışma süremiz biter bitmez ülkeye geri dönüyoruz. Eskiye oranla daha az kazanıyoruz.”

 

Ömer Kılıç (Taksici):


“Kıbrıs’a ne için geldikleri belli olmayanlar ve suç işlemeye meyilli olanlar, kahvede kumar oynarken, inşaatta ve bahçelerde çalışanlara sürekli zorluklar çıkarılıyor. Yapılan uygulamalarla, alın teri akıtarak çalışanları küstürdüler. Girne Turizm Limanı’ndan 2 yıl öncesine kadar taksiyle sürekli yolcu taşırdım. Eski müşteri artık kalmadı. İşçiler bir daha dönmemek üzere ülkeden ayrılıyor.”

 

Lemi Acar (Taksici):


“Dövizin artmasına rağmen, 10 yıl önceki gelirimiz aynı kaldı, buna karşılık giderimiz arttı. Kıbrıs’ta hayat zorlaşıyor, Türkiye’de ise kolaylaşıyor. Çalışanlar da artık zor şartlar altında gurbette çalışmak yerine, memleketinde neredeyse aynı paraya çalışmayı tercih ediyor.”

 

YORUMLAR
Henüz kimse yorum yapmamış, ilk yorum yapan siz olun.
Bu Kategorideki Diğer Haberler
Bu habere de bakabilirisiniz

EİDE: SÜREÇ TEKRARDAN YOLUNA GİRDİ

Kurumsal

İçerik

Gündem

Siyaset

Teknoloji

Yukarı Çık